اندیشمندان فرهنگ معماری معاصر (21) : رنزو پیانو

رنزو پیانو، متولد 1937، معمار سرشناس ایتالیایی است که تا به امروز توانسته است جوایز بزرگی چون Pritzker Architecture Prize، AIA Gold Medal، Kyoto Prize، و Sonning Prize را از آن خود سازد.
ساختمانهای پیانو خارج از فرهنگ و معماری تاریخی معاصرهستند. در حالیکه او از گذشته تاثیر می پذیرد، اما توجه اش به فضا و مفهوم کارش را مدرن و تازه نگه می دارد. او می گوید " معمار بودن مرتبط با خاطره وابتکاراست." پیانودر طرحهایش با این نیت سنت و نوآوری را ترکیب می کند. برای Maison Hermès اش در توکیو، که فروشگاهی برای مارکهای برتر مد است، پیانو از ساختارهای شیشه ای سنتی مانند کاخ کریستال (Crystal Palace ) در لندن ( 1851 ) الهام گرفته است، اما از آجرهای شیشه ای برای دادن ظاهری مدرن به آن استفاده کرده است. ساختمان فانوسی شکل آن به برجستگی فروشگاه در رقابت با سایر ساختمانها در منطقه تجاری شهر ، کمک می کند.
پیانو در یک خانوادۀ معمار بزرگ شد. در هفت سالگی، او تمایل داشت به همراه پدرش از سایت های ساختمان سازی، دیدن کند و شیفتۀ آناتومی ساختمانها و شیوه ای که آنها در اطراف یک اسکلت ساختمان برای ایجاد یک ساختار کامل، ساخته می شوند، شد. در اواخر دهه 1950 ، پیانو به فلورانس مهاجرت کرد تا در دانشگاه به مطالعهء معماری بپردازد، و شهر او را برای رسیدن به علاقه اش به ترکیب کردن باستانی و مدرن، یاری کرد. قالب بندی و ساختار ایده هایی هستند که در طول حرفه اش با او مانده اند، و بسیاری از طرحهایش بر اسکلت درونی ساختمان تأکید دارند.
در سال 1971، پس از فارغ التحصیلی و پس از پنج سال کار کردن برای معمار مشهور لوییز کان (Louis Kahn )، پیانو به معمار بریتانیایی ریچارد روجرز (Richard Rogers ) پیوست تا استودیوی پیانو و روجرز را خلق کنند. نتیجه این مشارکت ساختمان Centre Georges Pompidou - که در پاریس آن را به نام Beaubourg می شناسند – بود که در سال 1977 به پایان رسید. ساختمانی که قسمتهای داخلی آن در بیرون از ساختمان قرار گرفته اند. همه کارایی های ساختمان، شامل راه روها و لوله کشی ها در بیرون ساختمان قرار دارند، و به این ترتیب فضای داخل ساختمان روشن و سبک و باز است. هر یک از کارایی های ساختمان با رنگی خاص طراحی شده است: زرد برای الکتریسیته؛ قرمز برای حمل و نقل ( آسانسورها و راه روها )؛ آبی برای آب؛ و سبز برای هوا. نتیجه تارعنکبوتی رنگین از لوله کشی در خارج و پلنی باز در داخل ساختمان می باشد.
پس از مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو (Pompidou)، و بعد از یک شراکت با پیتر رایس (Peter Rice )، پیانو شرکت خودش را با نام کارگاه ساختمانی رنزو پیانو (Renzo Piano Building Workshop )، در اواخر دهه 1980، تأسیس کرد. این شرکت در حال حاضر 130 کارمند دارد و بر روی حدود بیست پروژه کار می کند. دو ادارۀ اصلی آن در پاریس و ژنوآ ( Genoa ) هستند، و اخیرا یک ادارۀ کوچک در نیویورک نیز تأسیس شده است.
پروژه کلمبیا، یک پروژه بیش از یک میلیون دلاری به منظور اضافه کردن مساحت دانشگاه است. ساختمانهای جدید پیشنهاد شده، شامل یک مرکز تحقیق پزشکی برای نورولوژی، یک دانشکده هنر، یک ساختمان دانشکده بیزینس و یک سالن همایش خواهند بود. این امکانات دانشگاهی در بالا و پایین یک لابی باز که به عنوان یک محل گردهمایی نیز قابل استفاده خواهد بود، قرار خواهند گرفت.
پیانو می گوید این پروژه " در رابطه با احیای این واحد دانشگاهی قرن 21 " است و شامل فضاهای عمومی مانند یک سالن تئاتر، یک کتابخانۀ عمومی، و گالری های هنر می باشد.
این اولین باری نیست که پیانو برای احیای یک محیط ماندگار به طور سنتی، تلاش کرده است. ساختمان نیویورک تایمز در محله متوسط منهتن با یک دیوار پرده ای از میله های سرامیکی سفید رنگ پوشیده شده است که رنگ آسمان را هنگامیکه تغییر می کند، باز می تاباند. بدین ترتیب استفاده از نور مرکز همۀ طراحی های پیانو است و بسیاری از آنها شامل شیشه هایی از سقف تا کف و پلن هایی باز هستند.
برگزیده های پیانو از شگفتیهای جهان و طراحی های خودش همه حاکی از شیفتگی او به نور و روشنایی است. او می گوید " غریزه " برای ساختن نور و شفافیت، یک نیروی مؤثر در همۀ معماری های خوب است. از " خانۀ شیشه ای " ( house of glass ) (La Maison de Verre ) در پاریس تا خانۀ نخل (Palm House ) در باغ های کیو ( Kew Gardens ) در لندن تا Maison Hermés در توکیو، نور نقش مرکزی را در لطافت و زیبایی و نبوغ طراحی اش ایفا می کند.
از کارهای اخیر رنزو پیانو می توان به موارد زیر اشاره نمود:
افزودن و نوسازی مرکز Pompidou ، در پاریس، فرانسه، 2000
Addition and Renovation of Pompidou Center, at Paris, France, 2000.
Potsdamer Platz ، برلین، آلمان، 2000-1992
Potsdamer Platz, Berlin, Germany, 1992 to 2000
Parco della Musica ، رم، ایتالیا، 2002-1994
Parco della Musica, Rome, Italy, 1994 to 2002.
Aurora Place ، سیدنی، استرالیا، 2000-1996
Aurora Place, Sydney, Australia, 1996 to 2000.
تالار کنفرانس Niccolo Paganini ، پارما، ایتالیا، 2001-1997
Niccolo Paganini Auditorium, Parma, Italy, 1997 to 2001
توسعه موزه High ، در آتلانتا، جورجیا، 2005-1999
High Museum Expansion, at Atlanta, Georgia, 1999 to 2005.
مرجع دپارتمان Peek & Cloppenburg ، Cologne ، آلمان، 2005-1999
Peek & Cloppenburg department store, Cologne, Germany, 1999 to 2005
Nasher Sculpture Center، دالاس، تگزاس،2003.
Nasher Sculpture Center, at Dallas, Texas, 2003.
نوسازی و توسعه کتابخانه مورگان، نیویورک، نیویرک، 2006-2000
Renovation and Expansion of Morgan Library, New York, New York, 2000 to 2006
ساختمان نیویرک تایمز، نیویرک، نیویرک، 2007-2000
New York Times Building, New York, New York, 2000 to 2007
منابع:
http://www.archiplanet.org/wiki/Renzo_Piano
http://www.businessweek.com/innovate/content/nov2007/id2007117_552694.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Renzo_Piano